Rode Hulp

De opvang van Duitse vluchtelingen in Groningerland  – 1933-1940

140144.HD140218.GSS001.PR.WEB.v00.01.RodeHulp.WNFIn 1986 verscheen bij uitgeverij Wolters-Noordhoff / Forsten in Groningen de publicatie Rode Hulp. Het boek vulde een op dat moment in Nederland bestaande leemte in de geschiedschrijving over de periode voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog. Deze periode vormt de opmaat naar de Tweede Wereldoorlog en is daarvan niet te scheiden.

Rode Hulp is op dit moment nog antiquarisch te verkrijgen en in bibliotheken te raadplegen. In de recente publicatie over de illegale CPN is in de eerste vijf hoofdstukken  in totaal 95 pagina’s  een uitvoerige samenvatting van de inhoud van Rode Hulp opgenomen.

over de inhoud van Rode Hulp

Reeds lang voor de Tweede Wereldoorlog uitbrak, waren er Groningers actief betrokken bij de hulp aan slachtoffers van het nazidom. Deze slachtoffers, vluchtelingen – deels afkomstig uit concentratiekampen in het Duits-Nederlandse grensgebied – werden over de grens geholpen, opgevangen en verzorgd door Groninger communisten.

140144.HD140218.GSS001.PR.WEB.v00.01.RodeHulpSommige vluchtelingen bleven geruime tijd in Groningen. Anderen reisden verder naar het westen van het land. In Nederland waren de vluchtelingen in wezen niet veilig. Ook in Groningen moesten zij zich schuil houden om niet de kans te lopen op arrestatie door de Nederlandse overheid en uitlevering naar Duitsland. Over het lot dat hun daar wachtte, hoefden zij zich geen illusies te maken. Toch namen vele vluchtelingen in Groningen opnieuw deel aan de strijd tegen Hitler. Zij raakten betrokken bij het vervoer van geld en materiaal naar de illegaal werkende communistische partij in Duitsland.

Velen van hen die in Rode Hulp aan het woord komen en betrokken waren bij de hulp aan vluchtelingen uit Hitler-Duitsland, hebben reeds vanaf het begin van de Tweede Wereldoorlog verzet gepleegd. Hun verhaal is beschreven in de recente publicatie over de illegale CPN Het communistische verzet in Groningen – 1940-1945.

v01.00 © Geert Sterringa Stichting 2014